اين قصص‌ها را كه به قرآن درست ، صد و شانزده قصه است و از بارى تعالى توفيق خواهيم به تمام كردن . انه يسمع و يجيب و عليه التكلان . « 1 »

--> ( 1 ) - در نسخى كه از اين كتاب بدست است نخست مقدمه است و از آن پس فهرست مطالب ، و بعد از فهرست مطالب ، قصه‌ها آغاز مىشود . چون از نسخهء متن يك ورق كه مشتمل بر مقدمه و فهرست مطالب بوده ، افتاده است ، اين مقدمه از نسخهء موقوفهء باب الجديد ( كه در مقابله از آن استفاده شده ) نقل شد . فهرست مطالب هم على حده بچاپ رسيده است ، پس متن اصلى از قصهء اول شروع شده است . و نيز ، چون مقدمهء نسخه قونيه بعبارتى ديگرست مناسب دانست كه براى مزيد فايدت آن را هم عينا نقل كند . اين است : « بسم اللّه الرحمن الرحيم . الحمد للّه الحميد المجيد . المبدى المعيد ، رب الخلائق اجمعين . و صلى اللّه على محمد خاتم النبيين و على إله الطيبين الطاهرين . پس از ثناى خداوند تبارك و تعالى و صلوات رسول عليه السلام ياد كنيم از قصص قرآن و آنچه به دو پيوسته است از پندها و حكمتها و لطائف و نكته و اشارت و ياد كردن اعتبار بدان ، زيرا كه يافتيم اين قصص را معظم قرآن ، و ياد كردن فعل پيشينيان كه خداى عز و جل اندر قرآن ياد كرده است ، و به قرآن خلق را عبرت نموده است ، و بيم كرده است ، و بدان جهان دلالت كرد ، و كردار قومهاى پيشين بگفت ، و آنچه بديشان رسيد از عذابهاى گوناگون ، تا همهء مؤمنان حذر كنند از آن ، و شكر كنند بدانچه خداى تعالى داده باشد ايشانرا از دين پاك ، و به مثل آن كار كنند و بدانند كردارهاى نيكو پيغمبران و كرامتهاى ايشان و بدان رغبت كنند و به مثل آن كار كنند ، و هيچ‌كس از علما و بزرگان از اين قصص اعراض نكرده‌اند مگر گروهى از مردمان كه عاجز بوده‌اند از دريافتن آن . و اندر جمله مايهء پند دادن است و مذكرى كردن است و خلق را بخداى خواندن است ، اولىتر آن بود كه ما جمع كرديم اين قصه را چنان كه به قرآن و بتفسيرها . و آغاز كنيم از قصهء آفرينش آسمان و زمين به يارى ايزد جلت قدرته » . درين نسخه ، يعنى در نسخه قونيه ، بعد از اين مقدمه قصهء اول كتابت شده است بىاينكه نامى از فهرست مطالب باشد .